بانوي نيمه شب ، رخت سحر بپوش

زير سكوت ماه ، نور صدا بنوش

با اينكه نبض خواب بي وقفه مي تپه

خوشبوي سايه دوش ، با زندگي بجوش

2) اين روزها اصولاً ... چيزي نيست كه بخوام بگم / جائي نيست كه بخوام برم / هيچ كي نيست كه بخوام بياد / براي رفتن حاضرم

پ ن 1) اين پي نوشت رو به صورت خصوصي براي مخاطبش فرستادم.

پ ن 2) مطمئنم ترانه چيزي نيست از هادي پاكزاد رو شنيدين.بالشخصه ارتباط خوبي با ترانه هاش برقرار مي كنم.نظر شما در اين خصوص چيه؟

پ ن 3) راستي شماره بهمن بنياد ترانه هم به روز شده.حتما سربزنيد.

پ ن 4) ..............................................................................

ضمنا همونطور که قول داده بودم لینک ترانه کامل شب تیره که تو این شماره بنیاد درج شده رو جهت اظهار نظر دوستان می زارم.خواهش می کنم با سرزدن به بنیاد ترانه باعث دلگرمی بیشتر دوستان عزیزمون برای ادامه بهتر و منسجم تر راه بشید.

لینک ترانه شب تیره

 پ ن۱ : :گزينه‌هاي احتمالي براي شوراي شعر و ترانه وزارت ارشاد

خبرگزاري فارس: يكي از اعضاي شوراي شعر و ترانه معاونت هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي از گزينه‌هاي احتمالي براي عضويت در اين شورا خبر داد.

حسين اسرافيلي، عضو شوراي شعر و ترانه معاونت هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، در گفت‌وگو با خبرنگار فارس، بيان داشت كه مشفق كاشاني رئيس اين شورا محمد علي بهمني، مرتضي اميري اسفندقه، مصطفي محدثي خراساني و محمود اكرامي‌فر را به عنوان گزينه‌هاي جديد عضويت در شوراي شعر و ترانه مد نظر دارد.
به گفته وي قرار بود مشفق كاشاني اسامي افراد جديد براي عضويت در شوراي شعر و ترانه را به محمد علي خبري مدير واحد موسيقي معاونت امور هنري ارائه كند تا در صورت موافقت اين افراد عضو شورا شوند.
اسرافيلي اظهار داشت: البته آقاي بهمني قبلا هم عضو شورا بودند كه استاد مشفق دوباره اسم ايشان را پيشنهاد دادند.
بعد از درگذشت محمود شاهرخي به عنوان يكي از اعضاي شوراي شعر و ترانه و انصراف برخي از اعضا مثل عبدالجبار كاكايي، محمدعلي بهمني و اهورا ايمان طي چند سال گذشته، قرار است مشفق كاشاني تقاضاي عضويت افراد جديد را مطرح كند.
حسين اسرافيلي، پرويز بيگي حبيب‌آبادي، حسين آهي، سعدالدين ستوده و محمود دست‌پيش از ديگر اعضاي شوراي شعر و ترانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي هستند كه بررسي ترانه‌ها و دادن مجوز به عهده آن‌هاست.

پ ن ۲: خداوند ختم به خیر بنماید.

تو هموني كه مي خواستي سهم من يه سايه شه

سايه اي از ته تيره ي يه شب

اوني كه مي خواستي گم شه لاي دلتنگي راه

حالا فاصله ش با پرواز شده تنها يه وجب

پ ن : خوشحالم ازاينكه بنياد ترانه قراره اول ديماه مجددا بروز بشه.دوستان عزيزي دور هم (البته بصورت مجازي)جمع شدن تا اينكه ثابت كنند همه چيزي كه ما از اون بعنوان ترانه سرائي ياد مي كنيم همين چند خط نوشته سطحي نيست كه برخي از دلالهاي بي شعور و بي ادب و هنرمندهاي بي هنر و ترانه هاي سراهاي غافل سعی می کنن در قالب ترانه هاي نوين به خورد ما بدن...

هيچوقت دوست نداشتم اين جور مسائل رو تو وبلاگ بيان كنم ولي واقعا بعضي اوقات آدم دردش مياد.ناراحتي مگه واسه كي خوبه.از كوره دررفتن حتما لازم بوده كه خدا تو وجود ما گذاشته ديگه.بهتره بگذريم....خداوند همه رو به راه راست هدايت كنه...ان شالله.

قشنگش کن،قشنگش کن

تو خلوت،پچ پچ عشقه

بلندش کن،بلندش کن

بپر از سایبون شب / تو فکر بوسه فردا

از این رویای بی پایان / به اون رویای ناپیدا

بزار از چشم کور غم / بباره اشک خوشخالی

دوباره پر بشه از گل / سکوت باغچه خالی

چه بدرنگه دلای ما

بیا از نو تو رنگش کن

چقدر این زندگی زشته

قشنگش کن،قشنگش کن

تو می تونی غزل باشی / پر از عطر خوش شادی

یه راه پر مسافر تا / ده دلباز آزادی

تو می تونی خودت باشی / سوار اسب خوشبختی

مث شهزاده ی قصه / که می خنده به هر زشتی

چقدر این زندگی زشته

قشنگش کن،قشنگش کن

تو خلوت،پچ پچ عشقه

بلندش کن،بلندش کن

چه بدرنگه دلای ما

بیا از نو تو رنگش کن

چقدر این زندگی زشته

قشنگش کن،قشنگش کن

پ ن : البته زندگی این جوری هام نیست.یعنی اینقدر ها هم زشت نیست.خب بعضی وقتا یه مسائلی پیش میاد که آدم احساس می کنه باید پشت پا بزنه به همه چیز.به قول معروف گور پدر زندگی... اما خب بعد از مدتی که به خودش میاد می فهمه که امکان داره اشتباه کرده باشه.من بالشخصه این جور اشتباهات رو دوست دارم.اینا همش تجربیاتی هستند که فقط با زندگی کردن میشه بهشون دست پیدا کرد.به همین خاطر هم میگم زندگی اینقدرها هم زشت نیست.

بهش فک کن تو می تونی / گل سرخ غزل باشی

تو می تونی همین لحظه / میون جشن شب واشی

بهش فکر کن به این رویا / به رقص واژه خوبی

تو می تونی نفس باشی / ته یک دخمه چوبی

به این فکر کن که می پوسه / یخ تلخ زمستونی

به اینکه راز ِ خورشید / تو می دونی تو می دونی

فقط چشم تو می تونه / پراز آواز رویا شه

تموم لحظه های خوش / تو بغض حنجرت جاشه

همون لحظه که می خوابی / نفس می افته از فریاد

به این فکر کن چه بدرنگه / لب رنگین کمون شاد

به این فکر کن که گم مونده / کسی پشت نگاه تو

منو حس کن منم سایه / شکار بی پناه تو

به من فکر کن که می خشکم / تو مرداب سکوت شب

هوای لحظه رو پرکن / از آهنگ بلند لب

پ ن ۱: تاریخ سرایش ترانه مال چهار سال پیش ِ .بدون اینکه تغییری توش بدم گذاشتم اینجا.مطمئنا میشد تغییرات خوبی توش ایجاد کرد امادلم نیومد.می زارم بعهده شما که ایراداتش رو بگیرید.

پ ن ۲ : بهش فکر کن رو به صورت خودمونی تر بخونید.(بهش فک کن)آها.اینطوری من راحت ترم.

نهم شهریورماه ۸۱ سالمرگ فرهاد مهراد خواننده بزرگ ایران زمین بود.نمی توانم در خصوص شخصیت حرفه ای او چیزی بگویم.فقط یک چیز: آنچه امروز بعنوان تجربه موسیقی و شناخت خود از ترانه می دانم بی گمان حاصل آشنائی با روحیات و شخصیت ایشان بوده است.همین و بس.

نجوا

رستني ها كم نيست 
من و تو كم بوديم 
خشك و پژمرده و تا روي زمين خم بوديم 
گفتني ها كم نيست 
من و تو كم گفتيم 
مثل هذيان دم مرگ از آغاز چنين درهم و برهم گفتيم 
ديدني ها كم نيست 
من و تو كم ديديم 
بي سبب از پاييز جاي ميلاد اقاقيها را پرسيديم 
چيدني ها كم نيست 
من و تو كم چيديم 
وقت گل دادن عشق روي دار قالي 
بي سبب حتي پرتـاب گل ســرخي را ترسیدیم 
خواندني ها كم نيست 
من و تو كم خوانديم 
من و تو ساده ترين شكل سرودن را در معبر باد 
با دهاني بسته وامانديم 
من و تو كم بوديم 
من و تو اما در ميدان ها اينك اندازه ما مي خوانيم 
مــا به انـــدازه مـــا مي بيــــنيم 
مــا به انـــدازه مـــا مي چينيـــم 
مــا به انـــدازه مـــا مي گـوييــم 
مــا به انـــدازه مـــا مي روييـــم 
من و تو 
كم نه كه بايد شب بي رحم و گل مريم و بيداري شبنم باشيم 
من و تو 
خم نه و درهم نه و كم هـم نه كه مي باید با هم باشـيم 
من و تو 
حق داريم در شب اين جنبش نبض آدم باشيم 
من و تو 
حق داريم كه به اندازه ي ما هم شده با هم باشيم 
من و تو 
حق داريم كه به اندازه ي ما هم شده با هم باشيم 
گفتني ها كم نيست 

بیوگرافی(از کوچینی تا پاریس)

بریده جراید

عکسها

پرکشیدن همیشه هم چندان دل انگیز نیست.چندان خوش آیند نیست.گاهی دلهره آور می شود.گاهی ترسناک و گاهی....باید پر کشید اما.باید بی نفس شد.باید بی نفس شد و هوای تازه ای خواست.تا شعله پرنوری بخزد لای چشمانت.درون رویاهایت.

فرفره های من همه بی باد بود و تو به همراه منصور و شهیار قنبری طوفانی بودید که مرا با روح ترانه و موسیقی اشنا ساختید.من در ظهر داغ ترانگی شماها گرمی گرفتم و و عاشق می شدم.دوست نداشتم بگویم اما ...اما تو آن بادبادکی هستی که معنای همیشگی اش حس تازگی و خانگی است.

روحت شاد.

فرفره های بی باد / بادبادکی که افتاد / یعنی که این بی نفس / هوای تازه می خواد 

اگر چه ما ایرانیها به طور کلی با فعالیتهای گروهی غریبه ایم(فکر کنم مخالفی برای این عقیده وجود نداشته باشه) اما بهر حال این دلیل نمیشه که دست رو دست بزاریم و وارد مرحله تجربه اندوزی نشیم.

من این کار دوستان رو به فال نیک می گیرم.هر کمکی هم از دستم بر میاد انجام خواهم داد.به همه ترانه سرابان جوان (یکی نیست بگه آخه تو چکاره ای؟) توصیه می کنم فراخوان تشکیل بنیاد ترانه رو بخونن و هر نوع نظری در این خصوص رو تو وبلاگ ترانه بی مکث درج کنن.

به امید موفقیت.